'Wat hebben we eigenlijk gegeven?' vraagt mijn partner als we op weg zijn naar een verjaardag. Ik kijk hem aan. We?
Want wie heeft eraan gedacht dat er iemand jarig is? Wie heeft bedacht wat een leuk cadeau zou zijn, het besteld, gecontroleerd of het op tijd binnenkwam en het vervolgens mooi ingepakt? Precies. En straks feliciteren we de jarige natuurlijk samen en geven we het cadeau. Best een efficiënte taakverdeling. Voor hem dan.
Het grappige is dat ik het eigenlijk helemaal niet erg vind. Ik vind het leuk om iets moois uit te zoeken en hou ervan als dingen goed geregeld zijn. Maar ondertussen heb ik er zelf voor gezorgd dat niemand anders zich er nog druk over hoeft te maken. Iedereen weet dat het wel goed komt. Ik regel het immers.
Op mijn werk gaat het precies zo
Maar hoe meer jij regelt, hoe minder anderen zelf hoeven te organiseren.
En precies dat herken ik ook uit mijn werk als leidinggevende. Ik hou van overzicht en wil weten of we onze afspraken nakomen. Dus ik maak planningen, verdeel het werk, bewaak deadlines en vraag regelmatig hoe het ervoor staat. Dreigt iemand iets te vergeten, dan stuur ik een herinnering. Blijft een actie liggen, dan ga ik erachteraan.
Dat werkt uitstekend. Iedereen weet wat er moet gebeuren en het werk loopt door. Tenminste, zolang ik blijf regelen. Want ondertussen ben ik degene geworden die overal aan moet denken. Het werk is wel verdeeld, maar de verantwoordelijkheid om te zorgen dat het gebeurt, ligt nog steeds bij mij.
Regelen is iets anders dan leidinggeven
Het lastige is dat regelen zo'n prettig gevoel geeft. Je houdt grip en voorkomt dat dingen misgaan. Maar hoe meer jij regelt, hoe minder anderen zelf hoeven te organiseren. En voor je het weet, ben je vooral bezig met het bewaken van andermans afspraken.
Wie levert welk resultaat op?
Voor mij gaat leidinggeven juist over sturing geven. Zorgen dat het werk goed georganiseerd is, zonder alles zelf te organiseren. Dat begint met overzicht, duidelijke keuzes, heldere opdrachten en verantwoordelijkheden. Wie levert welk resultaat op? Welke beslissingen mag iemand zelf nemen? En wanneer bespreken we de voortgang?
Niet iedere dag vragen of het al gelukt is, maar afspreken dat medewerkers zelf aangeven wanneer iets niet volgens plan verloopt. Niet overal achteraan gaan, maar de voortgang op vaste momenten bespreken en bijsturen waar nodig.
Zo blijft het eigenaarschap waar het hoort. Bij de medewerkers die verantwoordelijk zijn voor het resultaat. En houd ik als leidinggevende ruimte om me bezig te houden met mijn eigen verantwoordelijkheden.
En thuis? Daar blijf ik voorlopig waarschijnlijk gewoon de cadeautjes regelen. Maar op mijn werk probeer ik mezelf vooral één ding af te leren: de verantwoordelijkheid naar me toe trekken die eigenlijk bij een ander hoort.
Want als alles alleen goed gaat omdat jij overal aan denkt, hoe goed heb je het dan eigenlijk geregeld?
